Ο πρωθυπουργός πνίγεται μέσα στα λάθη και τις αντιφάσεις του

Σε ό,τι αφορά στη Διάσκεψη του Βερολίνου για την Λιβύη και την επίσκεψη Χαφτάρ στην Αθήνα: “Ο Κ. Μητσοτάκης τρέχει τώρα να προλάβει!”

Συνέντευξη στον Flash 99.4 και την εκπομπή “Απλά επικίνδυνοι” με τον Σταύρο Οραήλογλου και τον Γιάννη Στρίκο

Εμείς λέμε “ναι”

Συνέντευξη στον 102 FM του Ρ.Σ.Μ της ΕΡΤ3 και τον δημοσιογράφο Βασίλη Πεκλάρη.

Η Ν.Δ και ο κ. Μητσοτάκης μιλούν για χειραγώγηση της Δικαιοσύνης από τον ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν κυβέρνηση. Αυτή ήταν η χειραγώγηση; Τότε γιατί προτείνει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας την Πρόεδρο του ΣτΕ που είχε προτείνει και επελέγη επί ημερών διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ; Ας μας απαντήσει σε αυτό ο κ. Μητσοτάκης.

“Είναι ξεκάθαρο σε όλο αυτό το πέρασμα του χρόνου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο αρχηγός του, ο κ. Τσίπρας δεν παίζουν ούτε με τους θεσμούς ούτε αναλώνονται σε επικοινωνιακά παιχνίδια. Από την αρχή, από την πρώτη στιγμή, ήταν πολύ ξεκάθαρη και σαφής η θέση του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας: ότι δεν έχει κανέναν λόγο να μην προτείνει τον κ. Παυλόπουλο για μια δεύτερη θητεία, όταν ήταν ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ που όταν ανέλαβε την εξουσία πρότεινε και τελικά ψήφισε τον κ. Προκόπη Παυλόπουλο ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Άρα αυτός που έπρεπε να εξηγήσει από την πρώτη στιγμή γιατί δεν προτείνει και δεν επιλέγει τον κ. Παυλόπουλο είναι η ΝΔ και ο κ. Μητσοτάκης. Αντί να το κάνει αυτό ο κ. Μητσοτάκης, μπήκε στην ονοματολογία, έφθειρε και τον κ. Παυλόπουλο προσωπικά αλλά και πολύ περισσότερο τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας. Κατά συνέπεια, γιατί είναι σε δεινή θέση η ο ΣΥΡΙΖΑ; Και να μπω και λίγο στην ουσία σε σχέση με την επιλογή του συγκεκριμένου προσώπου:
Η επιλογή της κυρίας Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, την οποία πρότεινε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας και ομόφωνα είχε επιλέξει για αυτή την ανώτατη θέση το Υπουργικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είχε γίνει αποδεκτό από τους εκπροσώπους της Ν.Δ. στη Διάσκεψη των Προέδρων. Και πάλι, όμως, η πρόταση της Προέδρου για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι μια άλλη παραδοχή και αναγνώριση λάθους από την πλευρά της Ν.Δ. Και μπορώ να πω ότι είναι και μία άλλη παραδοχή, και τώρα θα σας μιλήσω με την ιδιότητα του μέλους της προανακριτικής επιτροπής για την περιβόητη «σκευωρία» εντός πολλών εισαγωγικών για το θέμα του Παπαγγελόπουλου. Η Ν.Δ και ο κ. Μητσοτάκης μιλούν για χειραγώγηση της Δικαιοσύνης από τον ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν κυβέρνηση. Αυτή είναι η χειραγώγηση; Με το να αναγνωρίζει και να προτείνει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας την Πρόεδρο του ΣτΕ που είχε προτείνει και επελέγη επί ημερών διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ; Ας μας απαντήσει σε αυτό ο κ. Μητσοτάκης.

Συνέντευξη στην εφημερίδα Karfitsa και τον Γιώργο Νεοχωρίτη

Που «σκοντάψαμε» πολιτικά το 2019

Που πρέπει να «τρέξουμε» το 2020

Υπάρχει ένα πλήθος πολιτικών αποφάσεων, που μετατρέπουν το 2019 από ένα έτος μεγάλων προσδοκιών σε ένα έτος ακόμη μεγαλύτερων ματαιώσεων. Πρόκειται δε για αποφάσεις που διεκδικούν επάξια τον τίτλο της χειρότερης: το αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο των φωτογραφικών εξυπηρετήσεων, το αναβαπτισμένο -ως «επιτελικό»- πελατειακό κράτος και το συγκεντρωτικό σχήμα διακυβέρνησης, η ουσιαστική εξαφάνιση των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, οι αντεργατικές διατάξεις για τον βάσιμο λόγο απόλυσης και τα δικαιώματα των εργολαβικών εργαζομένων, η στρατιωτικοποίηση του προσφυγικού, η κατάργηση του αναπτυξιακού προγράμματος «Φιλόδημος», η απόφαση για τα αρχαία του μετρό Θεσσαλονίκης. 

Όλα τα παραπάνω δεν είναι απλώς κακές επιλογές της κυβέρνησης της ΝΔ. Είναι περισσότερα, αχρείαστα βάρη στην καθημερινότητα των ανθρώπων, σε μια περίοδο κατά την οποία το πολιτικό σύστημα διακηρύττει ότι τα χειρότερα πέρασαν.

Όλα τα παραπάνω είναι κυβερνητικές αποφάσεις οι οποίες έχουν συνέπειες για τους εργαζόμενους, που είδαν περισσότερο αυταρχισμό και απολύσεις στους χώρους εργασίας, για τους συνταξιούχους, που έχασαν το κοινωνικό μέρισμα και τη 13η σύνταξη, για την αγορά, που κινήθηκε σε χαμηλά επίπεδα μέσα στις γιορτές, για το κοινωνικό κράτος και για όσους έχουν ανάγκη τις υπηρεσίες του, για τις εξωτερικές σχέσεις της χώρας, όπου το προσφυγικό μετατρέπεται οιονεί σε διμερές ζήτημα, για την πολιτισμική κληρονομιά της χώρας, που τσαλακώνεται στον βωμό της ιδεοληψίας και της ιδιοτέλειας, και, εν τέλει, για την αυτοπεποίθηση, εξωστρέφεια και αισιοδοξία με την οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε συλλογικά τις προκλήσεις της νέας δεκαετίας.

Όλα τα παραπάνω έχουν κοινή συνισταμένη τη νέα κυβέρνηση, και ως εκ τούτου, εύλογα θα μπορούσε να συμπεράνει κανείς ότι η χειρότερη πολιτική απόφαση του έτους που έφυγε είναι η ανάδειξη της ΝΔ στην κυβέρνηση, μια εξέλιξη που σύντομα θα πυροδοτήσει νέα κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα.

Ως χώρα πρέπει να αποφύγουμε πάση θυσία ό,τι μάς έφερε προ δεκαετίας σε καθεστώς χρεοκοπίας και επιτροπείας. Πρέπει να αποκοπεί επιτέλους η παραγωγική δραστηριότητα από τα διαπλεκόμενα συμφέροντα λίγων κι εκλεκτών, οι οποίοι εξακολουθούν να έχουν και να επιδεικνύουν προκλητική την προνομιακή πρόσβασή τους στην εξουσία, των κρατικοδίαιτων ιδιωτικών συμφερόντων που κόβουν και ράβουν τους οικονομικούς κανόνες στα μέτρα τους. Η κοινωνία δεν αντέχει αυτή την κάλπικη «αριστεία», που -με τους επικοινωνιακούς όρους του περιβάλλοντος Μητσοτάκη- θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως το mirroring της εγχώριας ολιγαρχίας.

Τα ζητήματα στα οποία πρέπει να σταθούμε και να δώσουμε τη δέουσα προσοχή είναι η στήριξη του κοινωνικού κράτους, η στήριξη κι ενίσχυση της δημόσιας παιδείας και η ενδυνάμωση του διεθνούς κύρους της χώρας με συνέργειες που δεν περιορίζονται μόνο σε τακτικές ήπιας ισχύος, αλλά και σε πρωτοβουλίες πολιτιστικής διπλωματίας, που επικεντρώνονται στη συνύπαρξη και συνεννόηση των λαών. Θεωρώ κρίσιμες τις επιλογές εκείνες που ενισχύουν το φρόνημα των πολιτών, δίνουν στους νέους πίστη να παλέψουν περισσότερο και καθιστούν την ελληνική κοινωνία πρότυπο θετικών αναγνώσεων και αναφορών.

Το 2021 θα γιορτάζουμε τα 200 χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, που γέννησε το νέο ελληνικό κράτος και αποτέλεσε βαρυσήμαντο διεθνές γεγονός με αμέτρητες ιστορικές προεκτάσεις. Πρέπει να ξανακάνουμε τους Έλληνες και τους ξένους να πιστέψουν στη δύναμη της ελληνικής κοινωνίας να αγκαλιάζει τις καλύτερες ανθρωπιστικές και πνευματικές παραδόσεις της σύγχρονης εποχής. Προκειμένου να προετοιμάσουμε τις νέες γενιές για περισσότερα και καλύτερα στα χρόνια που έρχονται.