Αντί για «πολλές και καλές δουλειές», η «κανονικότητα» της ΝΔ φέρνει αιφνίδιες και αναιτιολόγητες απολύσεις και στον ΟΤΕ

Ερώτηση δέκα βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, με πρώτη υπογράφουσα τη Δώρα Αυγέρη, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β’ Θεσσαλονίκης και Αναπληρώτρια Τομεάρχη Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης)

Ο ΟΤΕ κάνει χριστουγεννιάτικο «δώρο» στους εργαζομένους τις απολύσεις. Αυτή είναι η «διάχυτη αισιοδοξία» για την οποία μιλάει ο κ. Μητσοτάκης;

Οι εργαζόμενοι του ΟΤΕ υπερασπίζονται τους συναδέλφους τους απέναντι στις ιδεοληψίες και τους τακτικισμούς της Διοίκησης του Οργανισμού

Τη σύναψη Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας στον Όμιλο ΟΤΕ ζητούν οι εργαζόμενοι του Οργανισμού, προχωρώντας σε πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση από τις 21/12 έως και τις 12/1, ύστερα από την παρελκυστική τακτική της διοίκησης του Ομίλου, που έχει οδηγήσει σε αιφνίδιες και αναιτιολόγητες απολύσεις συναδέλφων τους.

Η Ομοσπονδία των Εργαζομένων παραθέτει περιστατικά απόλυσης εργαζομένων με πολυετή απασχόληση στη θυγατρική OTEAcademy, και συγκεκριμένα στο υποκατάστημά της στη Θεσσαλονίκη, και ζητά από τη Διοίκηση του υπερκερδοφόρου Ομίλου να δεσμευτεί για τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας και τη μη πραγματοποίηση απολύσεων για οικονομοτεχνικούς λόγους.

Οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι η Διοίκηση του ΟΤΕ προχώρησε σε απολύσεις με τη λήξη της παρούσας σύμβασης, προτείνοντας νέα μονοετή σύμβαση ως προϋπόθεση για να ενσωματώσει τη ρήτρα για μη απολύσεις στη νέα ΣΣΕ. Ουσιαστικά με αυτόν τον τρόπο η Διοίκηση δυναμιτίζει τη διαπραγμάτευση, προετοιμάζοντας το έδαφος για νέες απολύσεις με τη λήξη της προτεινόμενης μονοετούς σύμβασης. Κι όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν, «η Διοίκηση προτείνει ΣΣΕ με απολύσεις κάθε Χριστούγεννα».

Η κατάσταση αυτή συνιστά άλλη μια περίπτωση όπου η εργοδοσία τηρεί αδιάλλακτη και προσχηματική στάση, αρνούμενη τον ουσιαστικό και εποικοδομητικό διάλογο με τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους, παρά τη ρητή επιδίωξη των τελευταίων για μια συμφωνία με όρους έντιμους και αξιοπρεπείς, η οποία θα διασφαλίζει το συμφέρον του συνόλου των εργαζομένων και της εταιρείας.

Έρχεται δε να προστεθεί σε μια σειρά κρουσμάτων, όπου οι απολύσεις και η μη τήρηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας έχουν τον πρώτο λόγο, απόρροια των πολιτικών επιλογών της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία από τη μια υπόσχεται «πολλές και καλές δουλειές», από την άλλη κλείνει το μάτι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τις ιδεοληψίες των στελεχών της απέναντι στον κόσμο της εργασίας.

Εκθέτει, τέλος, τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, ο οποίος προ διημέρου στην ομιλία του για τον Προϋπολογισμό του 2020 έκανε λόγο από το βήμα της Βουλής για τη «διάχυτη αισιοδοξία που διαπιστώνει στην κοινωνία», καθώς και την «πίστη ότι τα πράγματα μπορούν να πάνε μπρος».

Η πραγματικότητα λέει ότι πολλοί άνθρωποι και οι οικογένειές τους θα γιορτάσουν τα Χριστούγεννα χωρίς δουλειά. Και η πραγματικότητα λέει ότι η πίστη πως τα πράγματα μπορούν να πάνε μπρος δεν υπάρχει στα κενά λόγια του κ. Μητσοτάκη, αλλά στους αλληλέγγυους εργαζόμενους που εν μέσω εορτών αγωνίζονται έμπρακτα για την αξιοπρέπεια των συναδέλφων τους.

Δέκα βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, με πρώτη υπογράφουσα τη Δώρα Αυγέρη, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Β’ Θεσσαλονίκης και Αναπληρώτρια Τομεάρχη Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης), με ερώτησή τους προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, ζητούν την άμεση λήψη μέτρων για τη θεσμική διασφάλιση των θέσεων εργασίας και την επαναφορά-τήρηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Αναλυτικά το κείμενο της ερώτησης:

ΕΡΩΤΗΣΗ

προς τους κ.κ. υπουργούς:

-ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

-ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

ΘΕΜΑ : ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΣΣΕ ΣΤΟΝ ΟΜΙΛΟ ΟΤΕ

Το τελευταίο χρονικό διάστημα πληθαίνουν οι απολύσεις σε εταιρίες του Ομίλου ΟΤΕ, με αποτέλεσμα  δεκάδες εργαζόμενοι να βρίσκονται ξαφνικά στον δρόμο, χωρίς προοπτική εργασιακής επανένταξης, ενώ με το πρόσχημα των εξωτερικών συνεργασιών και της Ανοικτής «Οικειοθελούς» Αποχώρησης, πολλές φορές εξαναγκάζονται σε μονομερή απόλυση εργαζόμενοι του Ομίλου.

Μια από τις χαρακτηριστικές περιπτώσεις των πρόσφατων απολύσεων, την οποία, μάλιστα, κατήγγειλε και η Ομοσπονδία των Εργαζομένων, αφορά στη Θεσσαλονίκη και είναι η εξής:

Τον Ιανουάριο του 2007, στη θυγατρική εταιρεία του ομίλου ΟΤΕ ” Ανώνυμος Εκπαιδευτική Εταιρία ΟΤΕ” με διακριτικό τίτλο OTEAcademy στο υποκατάστημα της εταιρείας στη Θεσσαλονίκη προσελήφθησαν δύο γυναίκες ως υπάλληλοι γραφείου με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου.

Τον Ιούνιο του 2014 προσελήφθη ακόμη μια γυναίκα ως υπάλληλος γραφείου, με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, η οποία ένα χρόνο αργότερα κατέλαβε τη θέση Προϊσταμένης υποκαταστήματος.

Τον Δεκέμβριο του 2019, εντελώς αιφνίδια και αναιτιολόγητα οι τρεις εργαζόμενες υποχρεώθηκαν να υπογράψουν την απόλυσή τους (χωρίς καμία πρότεταιρη διαβούλευση όπως όφειλε να κάνει η διοίκηση). Στο ύστατο αίτημα των εργαζομένων να παραμείνουν στην εταιρία και να απορροφηθούν από την μητρική ή άλλη θυγατρική εταιρία του ομίλου,  η απάντηση που έλαβαν ήταν αρνητική.

Στις απολυμένες καταβλήθηκε η νόμιμη αποζημίωση, με βάση τα χρόνια που εργάστηκαν στην εταιρεία συν ένα μισθό εξ ελευθεριότητας της OTEAcademy ως αποζημίωση εργαζομένων.

Η Ομοσπονδία των εργαζομένων ήδη έχει εξαγγείλει πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση από τις 21/12/2019 έως και τις 12/1/2020 με κύρια αιτήματα τη δέσμευση της εταιρίας περί μη πραγματοποίησης απολύσεων για οικονομοτεχνικούς λόγους, τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας σε μια υπερκεδοφόρα εταιρία και την σύναψη Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση της Ομοσπονδίας των εργαζομένων αναφέρεται ότι : «Διανύουμε περίοδο που η διοίκηση του ΟΤΕ, με δική της αποκλειστικά πρωτοβουλία, δυναμιτίζει τη διαπραγμάτευση για την υπογραφή ΣΣΕ. […]Από την αρχή της διαδικασίας είχαμε διαπιστώσει την προσπάθεια να αποφεύγει δεσμεύσεις που αποτελούν το κοινό μας, αυτονόητο συμφέρον. Πώς αλλιώς βαφτίζεται η πρότασή της να προβεί σε απολύσεις με τη λήξη της παρούσας σύμβασης και αμέσως μετά την υπογραφή της επόμενης; Γιατί προτείνει μονοετή διάρκεια στη νέα ΣΣΕ ώστε να τηρήσει τη ρήτρα για μη απολύσεις, που όμως θα την αναιρέσει πάλι μετά τη λήξη της ΣΣΕ κ.ο.κ.; Δηλαδή, ανερυθρίαστα η διοίκηση προτείνει συλλογική σύμβαση με απολύσεις κάθε Χριστούγεννα. Αυτή είναι η θέση της».

Από την πλευρά της η  ΓΣΕΕ σε ανακοίνωσή της αναφέρεται στον αντεργατικό και αυταρχικό χαρακτήρα της συμπεριφοράς της διοίκησης και  επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι: «Η Διοίκηση του ΟΤΕ προτείνει τώρα νέα μονοετή σύμβαση ως προϋπόθεση για να ενσωματώσει τη ρήτρα για μη απολύσεις, κάτι που είναι ηλίου φαεινότερο ότι γίνεται για να απολύσει προσωπικό και μετά τη λήξη της νέας σύμβαση».

Από την πλευρά του ο  Όμιλος  ΟΤΕ απαντά  με εξώδικη δήλωση προς τους εργαζόμενους και χαρακτηρίζει  παράνομη και καταχρηστική την απεργία.

Επειδή, η διασφάλιση του δικαιώματος της εργασίας είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο και αναφαίρετο.

Επειδή, η κατάρτιση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας είναι πάγιο και νόμιμο αίτημα των εργαζομένων σε όλες τις εταιρίες του Ομίλου.

Επειδή, το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν τα κρούσματα απολύσεων και μη τήρησης των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Ερωτώνται οι κύριοι Υπουργοί

Τι μέτρα προτίθενται να λάβουν για τη θεσμική διασφάλιση των θέσεων εργασίας και την επαναφορά – τήρηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Αυγέρη Θεοδώρα (Δώρα)

Αλεξιάδης Τρύφων

Αναγνωστοπούλου Αθανασία (Σία)

Γιαννούλης Χρήστος

Γκιόλας Ιωάννης

Ηγουμενίδης Νικόλαος

Κάτσης Μάριος

Καφαντάρη Χαρούλα (Χαρά)

Σκουρλέτης Παναγιώτης (Πάνος)

Φάμελλος Σωκράτης

Ο προϋπολογισμός της Κυβέρνησης θυμίζει το πολιτικό πείραμα των πρώτων μνημονίων

Ομιλία στη συζήτηση στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό 2020. 

Κυρίες και κύριοι Υπουργοί,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι βουλευτές, 
Συζητάμε για τον προϋπολογισμό  του 2020,  ενώ συμπληρώνονται 10 χρόνια από την έναρξη της μνημονιακής περιπέτειας.
Κι ενώ σήμερα η Ελλάδα έχει βγει οριστικά από τα μνημόνια και τις συνθήκες χρεωκοπίας, ο πρώτος αυτός μετά από χρόνια προϋπολογισμός με κυβέρνηση τη ΝΔ, δυστυχώς, συγκεντρώνει όλα εκείνα τα αρνητικά χαρακτηριστικά που γέννησαν την κρίση και την επέτειναν.
Ο προϋπολογισμός αυτός της Κυβέρνησης της ΝΔ μοιάζει με το πολιτικό πείραμα των πρώτων μνημονίων, που λειτούργησε περισσότερο ως μέσο κοινωνικής πειθάρχησης παρά ως μέσο διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.
Ο προϋπολογισμός του 2020 είναι αυτό που εναγωνίως η ΝΔ και όσοι τη στηρίζουν προωθούν με κάθε διαθέσιμο μέσο, από τον καιρό που ήταν ακόμα στην αντιπολίτευση: ένα σχέδιο ολικής επαναφοράς στην «κανονικότητα» πριν από το 2015, όπως τη θέλουν οι λίγοι, οι πλούσιοι και οι ισχυροί της χώρας, αυτοί που ιστορικά και διαχρονικά κακοποιούν  τη λέξη «έθνος», αφού δε νοιάζονται ουσιαστικά για τις ανάγκες της κοινωνίας που το συγκροτεί.
Παρόλα αυτά, ο προϋπολογισμός της ΝΔ έχει μια ιδιαιτερότητα, που αξίζει να σημειωθεί.
Ένας προσεκτικός αναγνώστης διαπιστώνει ότι ο προϋπολογισμός αυτός χωρίζεται ουσιαστικά σε δύο μέρη: στο ένα περιγράφονται -όπως θα ήταν αναμενόμενο- όσα άσχημα έρχονται απ’ την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Στο άλλο, περιγράφονται τα καλά των κυβερνήσεων Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑ.
Κατά μία έννοια ο προϋπολογισμός σας, κύριοι της κυβέρνησης, είναι αντιστροφή των προεκλογικών σας τοποθετήσεων, όπου για όλα έφταιγε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ας πούμε, τότε λέγατε για «Τέταρτο Μνημόνιο Τσίπρα».
Όμως, στο προσχέδιο του προϋπολογισμού, που κατατέθηκε στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, λέτε άλλα. Και σας διαβάζω αυτολεξεί:  «η ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος (…) με τη συνακόλουθη εφαρμογή των μεσοπρόθεσμων μέτρων ελάφρυνσης του χρέους και την ενίσχυση των ταμειακών διαθεσίμων ασφαλείας (cash buffer), δημιούργησαν ευνοϊκές συνθήκες για την εμπέδωση της απρόσκοπτης χρηματοδότησης του Ελληνικού Δημοσίου μέσω των αγορών»(Κεφάλαιο 3, σελίδα 47).
Είναι ένα παράδειγμα μόνο από τα πολλά, όπου μόνοι σας παραδέχεστε, αν μη τι άλλο, ότι παραλάβατε μια οικονομία με κύρος, σε άνοδο και τάξη.
Ας πάμε, όμως, στα άσχημα, δηλαδή στο ολόδικό σας μέρος.
Εδώ έχουμε άλλο ένα μοίρασμα στα δύο. 
Από τη μια είναι τα λίγα που θέλατε ν’ ακούσουν οι πολλοί, γιατί  υποτίθεται θέλατε να δώσετε λίγες υποσχέσεις.
Από την άλλη, είναι τα πολλά και τα δύσκολα, που δεν θέλατε να ακουστούν και τα καταγράφετε τώρα, ετεροχρονισμένα, στον προϋπολογισμό.
Προεκλογικά είπατε για μείωση της φορολογίας. Όμως, στον προϋπολογισμό το μεγάλο όφελος από τις φοροελαφρύνσεις κατευθύνεται σε λίγες, μεγάλες κερδοφόρες επιχειρήσεις.
Προεκλογικά κάνατε σημαία τη μεσαία τάξη. Όμως, στον προϋπολογισμό η μεγάλη πλειοψηφία μισθωτών και συνταξιούχων δεν βλέπει καμία ουσιαστική βελτίωση.
Σ’ αυτά και άλλα παραδείγματα δεν βλέπει κανείς τόσο την πολιτική ασυνέπεια, όσο τον πολιτικό αμοραλισμό σας. Δεν βλέπει ένα πολιτικό όραμα που διαψεύδεται, αλλά μια πολιτική μέθοδο για την πάση θυσία (επανα)κατάκτηση της εξουσίας.
Ο προϋπολογισμός της ΝΔ είναι το οικονομικό εγχειρίδιο, πίσω από κάθε αριθμό του οποίου περιγράφεται μια κουλτούρα για την εξουσία.
Περιγράφεται το πώς η Δεξιά βάζει χωρίς αργοπορία τους περισσότερους και τα πάντα στην υπηρεσία λίγων κι εκλεκτών. Λίγους κι εκλεκτούς, τους οποίους βαφτίζει «αρίστους», μόνο και μόνο για να επιτείνει τον κοινωνικό αυτοματισμό και να κατασυκοφαντήσει όσους εκτός από πραγματική αριστεία διαθέτουν και αγωνιστικό φρόνημα.
Εν τέλει, ο προϋπολογισμός της ΝΔ είναι ένα πολιτικό εγχειρίδιο, που διακηρύττει: «ο καθένας μόνος του και όποιος αντέξει».
Για τους πολίτες στον Δήμο Χορτιάτη-Πυλαίας, για παράδειγμα, στη Β’  περιφέρεια Θεσσαλονίκης από την οποία προέρχομαι, αυτό μεταφράζεται σήμερα στην ουσιαστική ανυπαρξία δημοτικών βρεφονηπιακών σταθμών, για τους πολίτες πολλών άλλων περιοχών σε σχολικά κενά.
Για όλους, όμως, σηματοδοτεί την έκπτωση από τις αρχές και αξίες του κοινωνικού κράτους, που είναι μέρος των καλύτερών μας παραδόσεων.
Κι έχει ενδιαφέρον, ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι εδώ να δούμε την τοπική διάσταση της νεοδημοκρατικής μεθόδου ή -ορθότερα- μεθόδευσης.
Σε κεντρικό επίπεδο η κυβέρνηση της ΝΔ ελαφρύνει -υποτίθεται- τα βάρη. Και μετά, χωρίς να το καταλαβαίνει κανείς, τα μετακυλύει σε τοπικό επίπεδο, λες και οι τοπικές κοινωνίες είναι το χαλάκι, κάτω από το οποίο η κεντρική εξουσία μπορεί να κρύβει τα ασυμμάζευτά της.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα. η κατάργηση του προγράμματος «Φιλόδημος» για τη χρηματοδότηση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Παρά την τήρηση καλών πρακτικών και παρά τους διασφαλισμένους πόρους για την εκκίνηση του προγράμματος, που είχε επιτύχει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση της ΝΔ προφασίζεται έλλειψη χρηματοδότησης και καταργεί ένα κρίσιμο εργαλείο για την ανάπτυξη της τοπικής αυτοδιοίκησης και την πραγματοποίηση αναγκαίων έργων στην περιφέρεια.
Αντ’ αυτού, δημιουργεί μια νέα ειδική υπηρεσία διαχείρισης και εφαρμογής, απολύτως ελεγχόμενη από το γραφείο του Υπουργού Εσωτερικών. Ελέγχοντας τη χρηματοδότηση, εξαρτά τους ΟΤΑ από το περιβόητο «επιτελικό» κράτος και διαταράσσει τη σχέση των τοπικών διοικήσεων με τους πολίτες. Ευνοεί μια πελατειακή ιεραρχία, ένα «επιτελικό» κράτος μέσα στο «επιτελικό» κράτος, όπου το μαστίγιο είναι η υποχρηματοδότηση και το καρότο η προνομιακή πρόσβαση στον Υπουργό. Και ανοίγει την πόρτα σε κάθε λογής ιδιωτικά συμφέροντα που διαχρονικά θέλουν να βάλουν χέρι σε υπηρεσίες, όπως για παράδειγμα η καθαριότητα στους δήμους.
Ο καθένας μόνος του κι όποιος αντέξει, εκτός κι αν έχεις στο πλάι σου κάποιον υπουργό.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές,
Όλα όσα ανέφερα παραπάνω, εμείς τα λέμε κοινωνική αδικία, η κυβέρνηση τα λέει «ευκαιρίες».
Με όσα η κυβέρνηση πρεσβεύει, τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα θα πρέπει να περιμένουν να επανέλθει η κανονικότητα πρώτα για τους πλούσιους και ισχυρούς.
Και μετά, όπως προφητεύει το νεοφιλελεύθερο δόγμα, ο πλούτος θα διαχυθεί με έναν μαγικό τρόπο προς τα κάτω, με το κράτος σε ρόλο πελατειακού επιδιαιτητή.
Όμως, στον προϋπολογισμό της ΝΔ το κίνητρο προς τις επιχειρήσεις, που διαθέτουν ευκαιρίες, είναι ουσιαστικά να προβούν σε διανομή μερισμάτων και όχι σε επενδύσεις, που θα φέρουν ευκαιρίες στις παραγωγικές τάξεις. Με το κράτος να μεροληπτεί ταξικά υπέρ των εκλεκτών του.
Αν σας θυμίζει κάτι αυτή η προφητεία, αυτό είναι η εποχή πριν το ξέσπασμα της κρίσης. Το έχουμε ξαναζήσει το έργο.
Θα προλάβω τον αντίλογο που επικαιροποιείται στις μέρες μας και λέει ότι, εν τέλει, αυτή τη νεοφιλελεύθερη λογική την πιστεύουν -πρόσκαιρα- και πολίτες που βρίσκονται στον ταξικό αντίποδα των λίγων ευνοημένων.
Η Αριστερά δεν αγνοεί τα σημεία των καιρών. Αλλά, και δεν ξεχνά -η ιστορία το έχει δείξει- ότι οι σειρήνες του νεοφιλελευθερισμού παύουν, όταν η κοινωνία ναυαγεί στα βράχια των κοινωνικών ανισοτήτων. Και οι κοινωνικές ανισότητες είναι κάθε υποσημείωση σ’ αυτό το σχέδιο νόμου!
Από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν θα υπενθυμίσουμε τον κίνδυνο, αλλά θα προετοιμάσουμε και θα προκρίνουμε την προοδευτική πολιτική που τον εξουδετερώνει. Είμαστε εδώ για να καταψηφίσουμε ό,τι μας οδηγεί ξανά στις χειρότερες στιγμές του συλλογικού μας βίου.

«Δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι με θεσμικές εγγυήσεις, Προστατευμένο από την πελατειακή μικροπολιτική»

Ομιλία της Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β΄Θεσσαλονίκης, αν. Τομεάρχη Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης), Δώρας Αυγέρη, στην Ολομέλεια της Βουλής επί του νομοσχεδίου για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού

Το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι είναι η ψυχή  του Συντάγματός μας.

Η ψήφος είναι η καρδιά της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, γύρω από την οποία έχουμε συναρθρώσει τον πολιτικό και κοινωνικό μας βίο

Είναι ένα σημείο αναφοράς στην ιστορία μας, που διατρέχει όλες τις εκφάνσεις της συλλογικής μας συνείδησης.

Σήμερα, στην Ολομέλεια συζητάμε για το δικαίωμα της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού, το οποίο, αν και συνταγματικά κατοχυρωμένο ήδη από το 1975, παρέμενε ανενεργό όλα αυτά τα χρόνια, λόγω της διαχρονικής αδράνειας και αδιαφορίας όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Παρόλο που πρόκειται για εθνικό ζήτημα, στον βαθμό που οι ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού συνεισφέρουν στην ενίσχυση της διεθνούς θέσης της χώρας, παρόλο που αφορά στην οργανική σχέση της πολιτείας με τους συμπατριώτες και συμπολίτες μας, οι οποίοι βρέθηκαν να κατοικούν σε μια άλλη χώρα, το δικαίωμα αυτό παρέμενε ανενεργό για τέσσερις δεκαετίες. Γιατί; Σε αυτό, δυστυχώς, δεν έχουν  δώσει πειστικές απαντήσεις οι εκπρόσωποι της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ, ούτε στους ίδιους τους εκπροσώπους των Αποδήμων κατά την ακρόασή τους τις προηγούμενες ημέρες στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής.

Παραμένει γεγονός ότι όσοι, εν μέσω κρίσης, σήκωσαν το θέμα με διάθεση μικροπολιτικής πολεμικής δεν έκαναν τίποτα προηγουμένως, όλα αυτά τα χρόνια, πέραν από ανέξοδες πολιτικές ρητορείες και ευχολόγια.

Βεβαίως, η μνημονιακή κρίση ξανάφερε το ζήτημα στην αιχμή των πολιτικών προτάσεων για έναν ουσιαστικό λόγο.

Η οικονομική μετανάστευση νέων- κατά βάση- ανθρώπων αποτέλεσε συμβάν καθοριστικό για να μπορέσει το πολιτικό σύστημα ν’ αντιληφθεί επιτέλους το εύρος των συνεπειών της κρίσης.  Και όχι για να χρησιμοποιήσει την κρίση-όπως τελικά έκανε- ως ευκαιρία διάλυσης των κοινωνικών δεσμών, να επισπεύσει νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που απονευρώνουν τον κοινωνικό ιστό.

Αλλά, για να μπορέσει να συνειδητοποιήσει πώς η πολιτεία μπορεί να προστατεύσει και να διευρύνει τα δικαιώματα ολόκληρης της κοινωνίας, όσων ζουν κι εργάζονται, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό,  και την έχουν σημείο αναφοράς, παρά τις αντιξοότητες και κόντρα σ’ αυτές.

Από την πλευρά μας, ως κυβέρνηση, το 2018 προχωρήσαμε στη συγκρότηση ειδικής επιστημονικής επιτροπής στο Υπουργείο Εσωτερικών (υπό την ευθύνη του πρώην Γ.Γ κ. Κ. Πουλάκη) καθώς και στην εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου νόμου, το οποίο κατέγραφε με πληρότητα τη σχετική διεθνή εμπειρία, αντιμετωπίζοντας τόσο ζητήματα συνταγματικής τάξης, όσο και τα πολιτικά ή διοικητικά προβλήματα που αναφύονταν. Ταυτόχρονα, με δική μας πρωτοβουλία ανοίξαμε και τη συζήτηση για την συνταγματική αναθεώρηση του σχετικού άρθρου 54 στην προαναθεωρητική Βουλή.

Εξαρχής η στάση και η θέση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ξεκάθαρη: προκρίναμε μια αποτελεσματική, διαφανή και αδιάβλητη διαδικασία, που θα εγγυάται το δικαίωμα τόσο του εκλέγειν όσο και του εκλέγεσθαι των Ελλήνων του εξωτερικού, τη δίκαιη εκπροσώπησή τους στο ελληνικό κοινοβούλιο και όχι τη ψηφοθηρία, την παραπλάνηση και τον διχασμό του απανταχού Ελληνισμού.

Επιδιώξαμε και επιδιώκουμε να δοθεί «φωνή» στους Έλληνες που ζουν εκτός των συνόρων της χώρας μας, ώστε να κατοχυρωθεί αυτοτελώς το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, να διασφαλιστεί το αδιάβλητο της διαδικασίας υπό την εποπτεία μιας διακομματικής επιτροπής. Με σεβασμό στην αρχή της ισότητας της ψήφου, προασπίζοντας το ευρωπαϊκό κεκτημένο και τον συνταγματικό μας πολιτισμό.

Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του τότε Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, από το βήμα της Βουλής τον περασμένο Μάιο σε σχετική πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη: «Αυτούς τους ανθρώπους που η δική σας παράταξη  έδιωξε από τη χώρα, αυτούς θα είμαστε εμείς οι πρώτοι που θα τους δώσουμε δικαίωμα ψήφου».

Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου  η Ν.Δ. εισήγαγε με προχειρότητα,  με θεσμικές και συνταγματικές ακροβασίες, με μικροκομματική ιδιοτέλεια και σκοπιμότητα ένα ακόμη νομοσχέδιο επιζητώντας προσχηματικά και συγκυριακά πολιτικές συναινέσεις και απευθύνοντας  διακομματικά «προσκλητήρια» ενότητας  και συνεννόησης.

Η Ν.Δ. ξεκίνησε «ψαρεύοντας σε θολά νερά», υπαναχωρώντας στην πορεία, όταν αποτύγχαναν τα ψηφοθηρικά της σχέδια. Επενδύοντας σε τακτικισμούς και μεθοδεύσεις, εργαλειοποιώντας ακόμη και την ψήφο χιλιάδων Ελλήνων.

Το κύριο ζητούμενο, όμως, σε κάθε περίπτωση είναι η ύπαρξη, διατήρηση και ενδυνάμωση των πραγματικών και ισχυρών δεσμών των Ελλήνων του εξωτερικού με την πατρίδα, με την ελληνική κοινωνία και πολιτεία. Τότε μόνο αποκτά ουσιαστικό νόημα και υπόσταση η δημοκρατική εκπροσώπηση των εκτός επικρατείας εκλογέων.

 Όλα αυτά, όμως, δεν συνιστούν κανονικότητα για ένα δήθεν «επιτελικό» κράτος, το οποίο αναγάγει την κομματική συναλλαγή  και τη διαπλοκή σε βασικό προσόν «αριστείας». Ένα «επιτελικό κράτος», που στήνεται για να πλήξει το κοινωνικό κράτος, που διατρανώνει τη στήριξή του στη μεσαία τάξη και στο τέλος την χαντακώνει για άλλη μια φορά.

Μισό εκατομμύριο νέοι άνθρωποι έφυγαν από την Ελλάδα την περίοδο της κρίσης, επιστήμονες και επαγγελματίες, ακολουθώντας άλλους νέους που χωρίς περιουσίες και πέτυχαν κι έφτιαξαν τις δικές τους επιχειρήσεις, σε οικονομίες ανταγωνιστικές, με μοναδικό συγκριτικό πλεονέκτημα την εργατικότητα, την τιμιότητα και την επιμονή.

Πώς, λοιπόν, και με ποια προσδοκία μπορεί να επιστρέψουν στην πατρίδα τους αυτοί οι άνθρωποι; Όχι, πάντως, με τα τριχίλιαρα που θέλει να μοιράσει η κυβέρνηση της ΝΔ. Αναρωτιέστε, άραγε, κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης, την αντίφαση με την οποία εισέρχεστε για άλλη μια φορά σε κρίσιμα ζητήματα; Θέλετε να κάνετε κοινωνούς αυτής της μικροποπολιτικής μιζέριας ακόμη και τους Έλληνες που ζουν και μοχθούν στο εξωτερικό;

Είτε αφορούν στην εξωτερική πολιτική και την γεωπολιτική της σταθερότητα, είτε αφορούν στο προσφυγικό, η κυβέρνησή σας δείχνει ότι είναι πλήρως ανέτοιμη, συντονισμένη αποκλειστικά με τους καταλόγους των προεκλογικών της υποσχέσεων και των ιδεοληπτικών της εμμονών.

Ας τα έχουμε, λοιπόν, όλα αυτά κατά νου, ενώπιον μιας σημαντικής απόφασης, που δεν νοείται να μετατρέπεται σε ένα ακόμη φθηνό κομματικό παιχνίδι από την πλευρά της κυβέρνησης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα συναινέσει σε ό,τι είναι αυτονόητα θετικό, σε ό,τι συνιστά το κοινωνικά δίκαιο και το εθνικά αληθές.

Οι καιροί επιτάσσουν όχι απλώς τη μικροπολιτική διαχείριση ενός προβλήματος, αλλά την οραματική σχέση των Ελλήνων πολιτών με την Ελληνική Δημοκρατία.

Ας ξεφύγουμε από τους στενούς, μονόπλευρους ιδεολογικούς  ορίζοντες και ας δούμε με προοδευτική ματιά πώς η δημοκρατία μας θα καταστεί σημείο αναφοράς των νέων, ένα πεδίο διανοητικής αφετηρίας και δημιουργικού προορισμού, κι όχι άλλο ένα απλό πέρασμα από τη ζωή τους.

Σας ευχαριστώ.