Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος

Ποτέ Ξανά!

Φέτος δεν ήταν παρών ο Χάιντς Κουνιο, ένας από τους τελευταίους επιβιώσαντες, για να το φωνάξει δυνατά.
Να βγάλει αυτή την κραυγή της συλλογικής μνήμης της Θεσσαλονίκης.
Τέτοια μέρα, η πόλη δεν τιμά απλώς τους ανθρώπους της που χάθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα. Θρηνεί.. Για την απώλεια των δικών της παιδιών, την απώλεια ενός κομματιού του ίδιου του εαυτού της…
Οι ασκήσεις μνήμης είναι η πιο εξαγνιστική διαδικασία αναπλήρωσης αυτής της απώλειας…

Ανάπτυξη είναι οι άνθρωποι

Ομιλία στο 3ο Αναπτυξιακό Συνέδριο Θεσσαλονίκης

“Η Θεσσαλονίκη και η Μακεδονία και έχουν και μπορούν να διακριθούν και διακρίνονται.
Έχουν προϋπάρχον και βαθύ ιστορικό αποτύπωμα σε νέες ιδέες και καινοτομίες, που έθεσαν την πόλη και την ευρύτερη περιοχή στο επίκεντρο και την πρωτοπορία.
Ιστορικά μόνο να το δει κανείς, στη Θεσσαλονίκη γεννήθηκε το ελληνικό εργατικό κίνημα.
Η Θεσσαλονίκη και η Μακεδονία υπήρξαν έδρα υγιών επιχειρήσεων με διεθνή ακτινοβολία.
Εδώ ζυμώθηκαν άνθρωποι και ιδέες δημιουργώντας έναν πλούτο στην εκδοτική και δημιοσιογραφική παραγωγή.
Η Βόρεια Ελλάδα είναι η μήτρα της νεότερης μουσικής κουλτούρας της χώρας και είναι αυτή που παράγει πρωταθλητές με ιστορικά σωματεία που διατρέχουν το συλλογικό υποσυνείδητο και είναι σημεία αναφοράς της κοινωνικής ζωής.
Η Διεθνής Έκθεση, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, το Διεθνές Φεστιβάλ Βιβλίου, τα εξαιρετικά δημόσια πανεπιστήμια, που διακρίνονται για το επιστημονικό τους έργο και τη συνεισφορά τους στη δημόσια ζωή, αποτελούν θεσμούς με επιρροή και συνιστούν πόλος έλξης μορφωμένων ανθρώπων και ανήσυχων πνευμάτων.

Ανάπτυξη είναι οι Άνθρωποι.
Οι ιδέες και τα οράματά τους.

Μέσα στην κρίση η Θεσσαλονίκη, παρά τις όποιες διαφωνίες μπορεί να είχε κανείς με την προηγούμενη δημοτική αρχή, διακρίθηκε ως ανοιχτή πόλη και έγινε έφορο έδαφος για την καλλιέργεια προοδευτικών αιτημάτων.

Ας αναλογιστούμε ότι όλα αυτά είναι υπαρκτές συνθήκες, είναι βιωμένες κατακτήσεις.

Ας αναλογιστούμε ότι η πολυπόθητη ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να εμπεριέχει ένα οραματικό στοιχείο πρωτίστως για το ανθρώπινο δυναμικό της Μακεδονίας.

Κι αυτό περιμένουν να ακούσουν οι Θεσσαλονικείς και οι Μακεδόνες.

Όχι κορώνες πατριδοκαπηλείας, δεν έρχεται η ανάπτυξη με περιχαράκωση, αλλά με άνοιγμα στον έξω κόσμο.

Στο ανθρώπινο δυναμικό πρέπει να εμμείνουμε και να επικεντρωθούμε, γιατί αυτό είναι το συγκριτικό μας πλεονέκτημα.
Το πραγματικό ερώτημα, λοιπόν, που πρέπει να τεθεί, είναι αν θέλουμε ανάπτυξη βασισμένη στον ποιοτικό ανταγωνισμό, τη γνώση, την καινοτομία, τις ενισχυμένες δεξιότητες και την έξυπνη εξειδίκευση, τη συσσωρευμένη εμπειρία και τη συνέχιση των καλών πρακτικών με επίκεντρο τον άνθρωπο, που πρέπει να μείνει εδώ, γιατί εδώ «γίνονται πράγματα.
Ωραία πράγματα!”