Εισήγηση της Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Β΄Θεσσαλονίκης, αν. Τομεάρχη Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης), Δώρας Αυγέρη στη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης

Σ/Ν Υπουργείου Δικαιοσύνης “Τροποποιήσεις Ποινικού Κώδικα, Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και συναφείς διατάξεις”

“Τέτοια σκανδαλώδης – φωτογραφική διάταξη, τέτοια ωμή παρέμβαση στο έργο της Δικαιοσύνης, συνιστούν θεσμική και συνταγματική εκτροπή και δεν μπορούν να νομιμοποιηθούν ούτε από τους βουλευτές της πλειοψηφίας.
Είναι προφανές ότι θα αχρηστευθούν όλες οι εκκρεμείς ποινικές υποθέσεις για τις οποίες είχε κινηθεί δίωξη αυτεπάγγελτα, είτε πρόκειται για πλημμελήματα, είτε για κακουργήματα. Η στόχευση και μεθόδευση είναι προφανής. Τρυφερότητα για όσους διέπραξαν οικονομικά εγκλήματα στο πλαίσιο λειτουργίας των τραπεζών!
Σε μια περίοδο όπου το οικονομικό έγκλημα διεθνοποιείται και λαμβάνει παγκόσμιες διαστάσεις και αναζητείται η «θωράκιση» της οικονομίας, η παρούσα κυβέρνηση με χαριστικές διατάξεις «αμνηστεύει» όλα τα οικονομικά σκάνδαλα, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που θα έχει στην ελληνική οικονομία και τις απώλειες εκατομμυρίων εσόδων.”

“Επενδύω στην Ελλάδα” με την εργασία ως εγγύηση της ανάπτυξης και όχι ως πάρεργό της

Ομιλία της Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β΄Θεσσαλονίκης, αν. Τομεάρχη Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης), Δώρας Αυγέρη στo Σ/Ν Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων: «Επενδύω στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις»


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Υπάρχει μια πολιτική και οικονομική αντίληψη, σύμφωνα με την οποία η εργασία είναι κρίσιμος πυλώνας της ανάπτυξης.

Κι αυτή ΔΕΝ είναι η αντίληψη που διαπνέει το προς ψήφιση νομοσχέδιο, για το οποίο συζητούμε. 

Από την πλευρά μας, στην Αριστερά και τον προοδευτικό κόσμο, όταν μιλάμε για εργασία, μιλάμε για ανθρώπους που εργάζονται, που έχουν δικαιώματα, που νοιάζονται για το παρόν και το μέλλον της επιχείρησης όπου εργάζονται.

Κι όχι, απλώς, για ένα αναγκαίο κακό που φορτώνεται ο εργοδότης για να βγάλει τη δουλειά όσο γίνεται πιο φθηνά, με αναλώσιμους εργαζομένους που οι επιλογές τους είναι ή σκύβεις το κεφάλι ή μένεις άνεργος.

Από την πλευρά της Αριστεράς μιλάμε για εργασία όπου διασφαλίζονται αξιοπρεπείς μισθοί και συνθήκες, μιλάμε για εργασία που δίνει αληθινή προοπτική στον εργαζόμενο.

Άρα, δίνει αληθινή προοπτική και στην επιχείρηση. Γιατί, τις επιχειρήσεις δεν τις ρίχνουν έξω οι μισθοί, όσο τις ρίχνουν έξω η κακοδιοίκηση και τα τυχερά αυτών που τις διοικούν.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ η εργασία δεν είναι πάρεργο της ανάπτυξης. Είναι εγγύηση της ανάπτυξης.

«Επενδύω στην Ελλάδα» για μας σημαίνει επενδύω στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας και στο ανθρώπινο δυναμικό της.

Αυτό το ανθρώπινο δυναμικό, λοιπόν, ως αφετηρία και άφιξη ενός αναπτυξιακού σχεδίου, ΔΕΝ είναι η αντίληψη της ΝΔ και των δεξιών κυβερνήσεων στην Ευρώπη.

Δεν είναι η αντίληψη εκείνων για τους οποίους «επενδύω στην Ελλάδα» σημαίνει «κάνω αρπαχτές στην Ελλάδα».

Δεν είναι η αντίληψη όσων θεωρούν την εργασία εμπόδιο στην ανάπτυξη, προκρίνοντας την επισφαλή εργασία, τη δουλειά όπου καθημερινά κυριαρχεί το δίκαιο του ισχυρού.

 Έτσι, ξέρετε, γίνονται κυρίως οι επενδύσεις στον αναπτυσσόμενο κόσμο..

Ο φορείς αυτών των αντιλήψεων δεν το έκρυβαν στα χρόνια των μνημονίων και δεν το κρύβουν ούτε τώρα. 

Συνεχίζουν να βομβαρδίζουν την κοινή γνώμη με απόψεις που λένε λίγο ή πολύ ότι οι παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας είναι προαπαιτούμενο για να γίνει επανεκκίνηση της οικονομίας και να επιταχυνθούν οι αναπτυξιακοί ρυθμοί, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας.

Βέβαια, το αντίθετο είδαμε. Πριν το 2015, και απορρύθμιση της αγοράς εργασίας είχαμε και οικονομική στασιμότητα με ελάχιστες επενδύσεις.

Ξαναζούμε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

σήμερα το ίδιο παραμύθι με αλλαγμένες τις διατυπώσεις και τους κεντρικούς χαρακτήρες για να μην μας θυμίζουν τα πρώτα χρόνια των μνημονίων.

Οι παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας είναι ουσιαστικά οι ίδιες με αυτές πριν το 2015.

Το νέο αναπτυξιακό εμφορείται από τη νεοσυντηρητική και νεοφιλελεύθερη αντίληψη (αυτά τα δύο τις τελευταίες δεκαετίες πάνε πακέτο), που λέει ότι για να υπάρχει ανάπτυξη πρέπει να υπάρχουν ευέλικτες μορφές εργασίας, χαμηλοί μισθοί και επισφαλείς εργαζόμενοι. 

Είναι η ίδια, παλιά, καλή αντίληψη, που λέει ότι για να παράγεται πλούτος πρέπει πρώτα να διασφαλίζεται ο εργοδότης και μετά ο εργαζόμενος.

Και, μάλιστα, να διασφαλίζεται ο εργοδότης εις βάρος πάντα του εργαζομένου.

Το πού πήγε όλος αυτός ο πλούτος, κάθε φορά που οι εργαζόμενοι έχαναν δικαιώματα, το καταγράφουν όλες οι στατιστικές: άνοιγμα της ψαλίδας, αύξηση των εισοδηματικών και κοινωνικών ανισοτήτων. 

Αυτά λένε οι αριθμοί, όταν επικρατούν τα voodoo economics, τα οποία στο τέλος, όπως έχει δείξει η ιστορία, πλήττουν και τους μικρούς εργοδότες.

Αν εστιάζω εγώ, όπως και πολλοί συνάδελφοι, την κριτική μου στις εργασιακές διατάξεις του πολυνομοσχεδίου είναι γιατί προεκλογικά η σημερινή κυβέρνηση μίλησε για τα οικονομικά της προσφοράς.

Παραλείποντας, όμως, να εξηγήσει ότι αυτά συνοδεύονται από την απορρύθμιση στα εργασιακά.

Και τώρα έρχεται σιγά σιγά η ώρα της αλήθειας.

Κυρίες και κύριοι,

Ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνησε δυο φορές και σήμερα από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης εκφράζει το ένα σχεδόν τρίτο των ψηφοφόρων. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έβαλε βάσεις για μια στερεή πορεία ανάκαμψης της οικονομίας και ταυτόχρονα επανέφερε τον κόσμο της εργασίας σε τροχιά ανάκτησης των χαμένων δικαιωμάτων του. 

Δεν ήταν ανώδυνες οι προσπάθειες της τετραετίας 2015-2019, αλλά είχαν απτά αποτελέσματα και κερδισμένους στόχους.

Θα περίμενε κανείς η ΝΔ να αρπάξει την ευκαιρία, για να τελειώνουμε οριστικά με τις μνημονιακές εμμονές και τις συνταγές του ΔΝΤ. Δεν παρέλαβε καμένη γη, αλλά γερές βάσεις.

Όμως, είναι άλλο να θες να χτίσεις δίνοντας προτεραιότητα σ’ αυτό που ιδεολογικά, από φιλελεύθερη σκοπιά, προτάσσεις ως επιχειρείν και άλλο να προσπαθείς για πολλοστή φορά να ξαναγκρεμίσεις, φορτώνοντας με βάρη τους εργαζομένους κι εκείνους που κινούνται στα όρια της φτώχειας. 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Το ερώτημα που επιμελώς αποκρύβεται από την κυβέρνηση, και τώρα και όταν ήταν αξιωματική αντιπολίτευση, είναι τι είδους ανάπτυξη θέλουμε.

Ανάπτυξη μπορεί να έχει κανείς και με εξαθλιωμένους εργαζομένους. Ανάπτυξη μπορεί να έχει κανείς και με σκλάβους. Ανάπτυξη μπορεί να έχει κανείς και με μεγάλες κοινωνικές ομάδες στο περιθώριο. Ανάπτυξη και μάλιστα ιλιγγιώδη μπορεί να έχει μια αναπτυσσόμενη οικονομία με θηριώδεις κοινωνικές ανισότητες. 

Εδώ, λοιπόν, βλέπουμε ότι η ΝΔ βάζει για άλλη μια φορά τις επιχειρησιακές συμβάσεις πάνω από τις κλαδικές.

Υποτίθεται ότι αυτό θα γίνεται μόνο όταν δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, για επιχειρήσεις που έχουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και ζητούν εξαίρεση από τις κλαδικές.

Αλλά, έρχεται μετά ο νομοθέτης και αναθέτει στον εκάστοτε Υπουργό τη δυνατότητα να εξαιρεί κλάδους επιχειρήσεων από τις κλαδικές συμβάσεις, και μάλιστα με κριτήρια, τα οποία δεν είναι σαφώς προσδιορισμένα.

Δηλαδή, ένας Υπουργός μπορεί να έχει άμεση εικόνα για τις χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις που έχουν οικονομικά προβλήματα;

Και θα εξαρτάται ο μισθός των εργαζομένων και τα δικαιώματά τους από την προνομιακή πρόσβαση του εργοδότη στον Υπουργό;

Έτσι θα αναπνεύσουν οι επιχειρήσεις, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν έως δέκα εργαζομένους; Έτσι θα σωθούν οι επιχειρήσεις; Αυτό είναι το μήνυμα  προς τους επενδυτές;

Προβλέπει η κυβέρνηση αύξηση 12% της αμοιβής για υπερωριακή απασχόληση, υποτίθεται για να πιέσει τους εργοδότες προς το μοντέλο της πλήρους απασχόλησης. 

Πιστεύει κανείς ότι για κλάδους όπως ο επισιτιστικός τουριστικός, όπου απασχολούνται δεκάδες χιλιάδες υπάλληλοι και όπου κάνει θραύση η μαύρη και αδήλωτη εργασία, μια τέτοια διάταξη θα έχει αντίκρισμα; 

Μπορείτε αυτό  να το πείτε στους ανθρώπους προς τους οποίους υποσχεθήκατε καλύτερες μέρες;

Κυρίες και κύριοι,

Θα ακουστούν ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις για όλα τα ζητήματα που ανακύπτουν από το παρόν νομοσχέδιο και δεν αφορούν μόνο τα εργασιακά.

Εστίασα σε αυτά, γιατί θεωρώ ότι εδώ υπάρχει μια χαμένη ευκαιρία.

Είναι η ευκαιρία να παγιωθεί επιτέλους μια κουλτούρα στη χώρα, όπου, αντί ο εργοδότης να θεωρεί τσιφλίκι του μια επιχείρηση και αναλώσιμους τους εργαζόμενούς του, να υπάρξει επιτέλους μια ηθική όπου ο εργαζόμενος προσέρχεται με δικαιώματα στην αγορά εργασίας, τα οποία γίνονται σεβαστά.

Η ευκαιρία να επικρατήσει μια ηθική όπου δεν νοείται η αδήλωτη εργασία.

Μια ηθική όπου η εκάστοτε κυβέρνηση δεν θα θυμάται μόνο τον νόμο και την τάξη, όταν αυτός αφορά στους λίγους ισχυρούς, αλλά κι όταν υπερασπίζεται τους πολλούς και ανίσχυρους. Αυτό είναι η κανονικότητα.

Και τότε, δεν θα χρειάζεται να μιλάμε για ανάπτυξη με τέτοιους όρους, γιατί θα είμαστε μια πραγματικά ανεπτυγμένη χώρα, όπου όλοι θα θέλουν να επενδύσουν κι όχι να κάνουν αρπαχτές με λίγο σπρώξιμο απ’ τον εκάστοτε Υπουργό.

Σε ένα άλλο νομοσχέδιο θα νομοθετούσαμε δίνοντας πραγματική προοπτική και οι πολίτες θα μας εμπιστεύονταν. Σ’ αυτό εδώ ξαναμιλάμε για τα αυτονόητα.

Σας ευχαριστώ

Στον «αέρα» η σχολική χρονιά για δεκάδες μαθητές Λυκείων του Νομού Θεσσαλονίκης Δεν εγκρίνεται η λειτουργία των ολιγομελών τμημάτων Ομάδων Προσανατολισμού – Κενά σε καθηγητές βασικών μαθημάτων – Ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ

Έξι εβδομάδες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς τα σοβαρά κενά και οι ελλείψεις στα σχολεία δημιουργούν μαθητές «δύο ταχυτήτων» στην ευρύτερη περιφέρεια του Νομού Θεσσαλονίκης, όπου τουλάχιστον εννέα ΓΕΛ βρίσκονται σε εξαιρετικά δυσμενή κατάσταση λόγω της μη έγκρισης ή ξαφνικής διακοπής της λειτουργίας Τμημάτων Ομάδων Προσανατολισμού.

Ενδεικτικά το πρόβλημα εντοπίζεται στα :

1) ΓΕΛ Αδένδρου 2) ΓΕΛ Καλοχωρίου 3) ΓΕΛ Αγ. Γεωργίου (Ασπροβάλτα)  4) ΓΕΛ Μαδύτου  5) ΓΕΛ Ρεντίνας (Σταυρός) 6) ΓΕΛ Καλλινδοίων (Ζαγκλιβέρι)  7) 3ο Γυμνάσιο Λαγκαδά με Λυκειακές Τάξεις (Κολχικό) 8) ΓΕΛ Σοχού  9) 2ο ΓΕΛ Κουφαλίων.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του ΓΕΛ Αγίου Γεωργίου, στο οποίο δεκάδες μαθητές, 18 εκ των οποίων στη Γ΄ τάξη, που ετοιμάζονται για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, δεν έχουν παρακολουθήσει ούτε μία ώρα βασικών  μαθημάτων, όπως είναι η Χημεία, τα Μαθηματικά και η Πληροφορική λόγω κενών σε καθηγητές, γεγονός που τους θέτειεκτός συναγωνισμού σε σχέση με τους συνυποψήφιους τους άλλων σχολείων.

Όπως καταγγέλλει ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου, η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας δεν προτίθεται να εγκρίνει τη λειτουργία τμημάτων Ομάδων Προσανατολισμού, μεταξύ άλλων και στο συγκεκριμένο ΓΕΛ. Παράλληλα, δεν  εγκρίνονται  από τη Διεύθυνση και νέες πιστώσεις για αναπληρωτές καθηγητές, με αποτέλεσμα τα  κενά διδασκαλίας να εντείνονται συνεχώς.

Οκτώ βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με πρώτη υπογράφουσα τη Δώρα Αυγέρη, βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης και αν. Τομεάρχη Μακεδονίας-Θράκης, με ερώτησή τους προς την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων ζητούν την  άμεση λήψη μέτρων ώστε να καλυφθούν τα κενά διδασκαλίας στα ΓΕΛ της ευρύτερης περιφέρειας του Νομού Θεσσαλονίκης, αλλά και την έγκριση της λειτουργίας των ολιγομελών τμημάτων Ομάδων Προσανατολισμού ώστε οι μαθητές να μπορούν να συμμετέχουν κανονικά στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Αναλυτικά το κείμενο της ερώτησης:              

ΠΡΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ  & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

 ΑΘΗΝΑ, 18 /10/2019

ΘΕΜΑ:  ΕΓΚΡΙΣΗ ΟΛΙΓΟΜΕΛΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΣΕ ΓΕΛ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Έχει περάσει ήδη ένας μήνας από την έναρξη της σχολικής χρονιάς και εκτός από τα κενά και τις ελλείψεις,  που  καθημερινά παρουσιάζονται σε αρκετά σχολεία στην ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν  φαινόμενα, όπως  η μη έγκριση ή ξαφνική διακοπή, σε αρκετά ΓΕΛ, της λειτουργίας  Τμημάτων Ομάδων Προσανατολισμού.

Στη δυσμενή αυτή κατάσταση βρίσκονται σήμερα τουλάχιστον 9 ΓΕΛ στην ευρύτερη  περιφέρεια του νομού Θεσσαλονίκης. Ενδεικτικά το πρόβλημα εντοπίζεται στα :

1) ΓΕΛ Αδένδρου 2) ΓΕΛ Καλοχωρίου 3) ΓΕΛ Αγ. Γεωργίου (Ασπροβάλτα)  4) ΓΕΛ Μαδύτου  5) ΓΕΛ Ρεντίνας (Σταυρός) 6) ΓΕΛ Καλλινδοίων (Ζαγκλιβέρι)  7) 3ο Γυμνάσιο Λαγκαδά με Λυκειακές Τάξεις (Κολχικό) 8) ΓΕΛ Σοχού  9) 2ο ΓΕΛ Κουφαλίων.

Το πρόβλημα, μάλιστα, αποκτά ιδιαίτερες διαστάσεις επειδή αφορά κυρίως μαθητές Λυκείου, οι οποίοι  προετοιμάζονται για τις πανελλήνιες εξετάσεις και εξαιτίας των  δυσλειτουργιών αυτών χάνουν σημαντικές ώρες διδασκαλίας και ενίσχυσης, αδυνατώντας ουσιαστικά να ανταποκριθούν στις υψηλές απαιτήσεις και τον ανταγωνισμό. Η μεταφορά τους σε νέο σχολικό περιβάλλον δυσχεραίνει τόσο την προσαρμογή τους όσο και την παρακολούθηση μαθημάτων, καθώς είναι φυσικό να μην συμβαδίζουν στη διδακτέα  ύλη.

Οι μαθητές των εν λόγω σχολείων δεν έχουν πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα καμία ώρα διδασκαλίας σε βασικά μαθήματα, όπως τη Χημεία, τα Μαθηματικά και την Πληροφορική, γεγονός που τους θέτει εκτός συναγωνισμού σε σχέση με τους συνυποψήφιούς τους ή τους εξωθεί σε φροντιστηριακή διδασκαλία και οικονομική αφαίμαξη.

Για παράδειγμα, στην περίπτωση  του ΓΕΛ  Αγίου Γεωργίου, το 1/3 της δυναμικής των μαθητών του, δηλαδή 11 μαθητές της Β’ Λυκείου και 18 μαθητές της Γ’ Λυκείου, κινδυνεύουν με υποχρεωτική δυσμενή μετεγγραφή σε γειτονικό σχολείο σε περίπτωση μη λειτουργίας των ολιγομελών τμημάτων Ομάδων Προσανατολισμού.

Η απόφαση για το ΓΕΛ  Αγίου Γεωργίου, όπως καταγγέλλει ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου, είναι προδιαγεγραμμένη, καθώς  με έγγραφο της Δ’  ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης γνωστοποιείται ότι η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας δεν προτίθεται να εγκρίνει τη λειτουργία τμημάτων Ο.Π., μεταξύ άλλων και στο συγκεκριμένο ΓΕΛ. Επίσης σημειώνεται ότι δεν  εγκρίνονται  από τη Διεύθυνση και νέες πιστώσεις για αναπληρωτές καθηγητές, με αποτέλεσμα τα  κενά διδασκαλίας να εντείνονται συνεχώς.

Ο Σύλλογος  Γονέων και Κηδεμόνων του εν λόγω ΓΕΛ έγκαιρα και ήδη από την έναρξη του σχολικού έτους ενημέρωσε τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας για τα υπάρχοντα κενά διδασκαλίας στα μαθήματα  της Χημείας, των Μαθηματικών, της Πληροφορικής, αλλά και της Οικονομίας  – Κοινωνιολογίας. Ωστόσο, τα κενά παραμένουν λόγω και της μετακίνησης καθηγητών σε άλλα σχολεία ή της απουσίας τους με πολύμηνη άδεια.

Χωρίς τη λειτουργία  τμημάτων Ο.Π. δεκάδες μαθητές εξαναγκάζονται σε μετακίνηση σε γειτονικά σχολεία, χωρίς να συνυπολογίζεται το πλήθος παραμέτρων που δυσχεραίνουν την εκπαιδευτική διαδικασία (ιδίως όταν πρόκειται για σχολεία εκτός του αστικού ιστού της πόλης).

Το πρόβλημα επιτείνεται καθώς δεν υπάρχει σχετική πρόβλεψη για τη μεταφορά – μετακίνηση των μαθητών από την Περιφέρεια. Συνεπώς, η  τυχόν προκήρυξη διαγωνισμού  θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη καθυστέρηση και ταλαιπωρία στους μαθητές, αλλά και πρόσθετες δαπάνες. Σε όλα αυτά πρέπει φυσικά να προσμετρηθεί και ο παραγωγικός χρόνος, που θα χάνουν εκ των πραγμάτων οι  μαθητές, για τη συνεχή μετακίνησή τους σε γειτονικά σχολεία.

Επιπρόσθετα, σε όμορους δήμους και γειτονικά σχολεία δεν υπάρχει η κατάλληλη υποδομή για την υποδοχή και νέων μαθητών, καθώς δεν υπάρχουν διαθέσιμες αίθουσες διδασκαλίας.

Σημαντική παράμετρος είναι ότι η υποχρεωτική ένταξη των μαθητών σ’ ένα νέο σχολικό περιβάλλον θα λειτουργήσει περισσότερο ανασταλτικά και αντιπαιδαγωγικά, καθώς ούτε σε ίδιο επίπεδο βρίσκονται στη διδακτέα ύλη,  ούτε εύκολη θα είναι η διαδικασία ενσωμάτωσης και αφομοίωσής τους μέσα σε λίγους μήνες.

Επειδή, η παροχή δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης με ίσους όρους είναι συνταγματική υποχρέωση της Πολιτείας και δικαίωμα όλων.

Επειδή, η παρεμπόδιση της εκπαίδευσης και ιδίως σε κρίσιμες βαθμίδες και διδακτικά έτη, λ.χ. για μαθητές που προετοιμάζονται  για πανελλήνιες εξετάσεις, είναι και αντισυνταγματική και αντιπαιδαγωγική.

Επειδή, η Πολιτεία οφείλει έγκαιρα να μεριμνά για όποια προβλήματα ανακύπτουν κατά την εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά και για την άμεση εξεύρεση λύσεων επωφελών για όλους.

Ερωτάται η κα Υπουργός

Τι μέτρα προτίθεται να λάβει ώστε  να καλυφθούν τα κενά διδασκαλίας στο ΓΕΛ Αγίου Γεωργίου Θεσσαλονίκης, αλλά και να εγκριθεί η λειτουργία των ολιγομελών τμημάτων Ο.Π. ώστε οι μαθητές να μπορούν να μετέχουν κανονικά στην εκπαιδευτική διαδικασία;

Οι ερωτώντες βουλευτές

ΑΥΓΕΡΗ ΘΕΟΔΩΡΑ (ΔΩΡΑ)

ΑΒΡΑΜΑΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ

ΒΕΤΤΑ ΚΑΛΛΙΟΠΗ

ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ ΧΑΡΟΥΛΑ (ΧΑΡΑ)

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

ΦΑΜΕΛΛΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ

ΦΙΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΧΡΗΣΤΙΔΟΥ ΡΑΛΛΙΑ

Εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ στο νομοσχέδιο για την τροποποίηση διατάξεων του Κώδικα Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ένταξης, για την προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στην Οδηγία 2016/81 της ΕΕ


“Η διαβούλευση για το εν λόγω νομοσχέδιο ολοκληρώθηκε τον περασμένο Απρίλιο από το τότε αυτόνομο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, το οποίο δυστυχώς η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κατήργησε . Έτσι, σήμερα, το νομοσχέδιο κατατίθεται και συζητείται με επισπεύδον το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Αυτό από μόνο του αρκεί για να μας κάνει να αντιληφθούμε ότι η κυβέρνηση προσεγγίζει τα ζητήματα της μετανάστευσης, όπως και αυτό για την είσοδο και διαμονή υπηκόων τρίτων χωρών στην χώρα μας για σπουδές, πρακτική άσκηση ή εθελοντισμό κλπ, ως ζητήματα αποκλειστικά ασφάλειας και δημόσιας τάξης και τους πολίτες τρίτων χωρών εξ αρχής ως δυνητικούς παράνομους μετανάστες.
Γιατί, δυστυχώς, όπως αποδείχθηκε αυτούς τους τρεις μήνες, για την κυβέρνηση υπάρχει μόνον η παράνομη μετανάστευση. Υπό αυτό το μονοδιάστατο, ιδεοληπτικό πρίσμα βλέπει την πολιτικής της, που στην ουσία πρόκειται για μια «πολιτική χωρίς σχέδιο για τη μετανάστευση, η οποία εξορισμού είναι εσφαλμένη.

Συζητώντας για την ενσωμάτωση της εν λόγω Οδηγίας, στην ουσία μιλάμε για την προσέλκυση σπουδαστών και ερευνητών υψηλού επιπέδου και ειδίκευσης από τρίτες χώρες, που θα συμβάλουν σε αυτό που είναι και ζητούμενο από τον Ευρωπαίο νομοθέτη, δηλαδή στην κινητικότητα, την ενίσχυση των σχέσεων στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας-Ευρώπης και τρίτων χωρών, στην οικονομική ανάπτυξη. Και τούτο είναι κάτι που εμπεριέχει και ουσία και συμβολισμό: ένα νομοσχέδιο με θετικό, κοινωνικό, αναπτυξιακό και εκπαιδευτικό πρόσημο, που επιδιώκει να ανοίγει τους ορίζοντες των ανθρώπων, να κάνει τις ευρωπαϊκές κοινωνίες πιο ανοιχτές σε ξένες επιρροές και ερευνητικούς πειραματισμούς, εισάγεται από το ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ. Ένα υπουργείο που δεν διαθέτει( και πως θα μπορούσε εξάλλου), ούτε την πολιτική κουλτούρα, ούτε την πολιτική στόχευση, ούτε το οργανωμένο σχέδιο για την άσκηση σύγχρονης μεταναστευτικής πολιτικής. Για αυτό και περιορίζεται σε αυτό που μόνο ξέρει να κάνει ( και αυτό όχι επιτυχώς), να αντιμετωπίζει τα πάντα υπό το πρίσμα της παράνομης μετανάστευσης και καταστολής.
Και εδώ φαίνεται το μεγάλο πολιτικό σφάλμα και η μεγάλη απουσία: του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, του υπουργείου-«ομπρέλα»-που είχε τον πολιτικό σχεδιασμό, την οργάνωση και τον συντονισμό όλων των εμπλεκόμενων φορέων και υπουργείων.”