Μένουμε σπίτι, δεν καθόμαστε στα αυγά μας

Μένουμε σπίτι, δεν σημαίνει καθόμαστε στα αυγά μας. Όλες αυτές τις μέρες βρίσκομαι στο σπίτι μου στη Νέα Κερασιά του δήμου Θερμαϊκού. Δεν πρέπει να πάω στο γραφείο, αλλά έχει γίνει γραφείο το σπίτι. Μέσω διαδικτύου συζητώ καθημερινά με τους συνεργάτες μου, ενημερώνομαι και επικοινωνώ με όποιον χρειάζεται για να έχω πλήρη εικόνα. Και παρεμβαίνουμε. Στη μάχη κατά του κορωνοϊού εκτυλίσσονται και πολλές άλλες παράλληλες μάχες, τις οποίες καλούμαστε να δώσουμε από την ίδια θέση ευθύνης. Συνεχίζουμε να καταθέτουμε ερωτήσεις στη Βουλή, να κινητοποιούμαστε για νέα προβλήματα που ανακύπτουν, όπως η επιστροφή των Ελλήνων φοιτητών από τη Βρετανία, η κατάσταση των ΜΕΘ στα νοσοκομεία της Βόρειας Ελλάδας, οι διακοπές ρεύματος σε οικισμούς Ρομά, οι ηλικιωμένοι που μένουν μόνοι χωρίς θέρμανση, και άλλα πολλά. Είναι συλλογική η προσπάθεια κι όχι ενός ανδρός αρχή.

Οι συνήθειές μου προσαρμόζονται, αλλά οι καθημερινές ασχολίες δεν έχουν αλλάξει. Και θα σιδερώσεις, και θα καθαρίσεις, και θα ετοιμάσεις φαγητό, και θα διαβάσεις, και θα συζητήσεις με τον σύντροφό σου, και θα βοηθήσεις την ηλικιωμένη μάνα σου που ζει μόνη της. Ό,τι κάνουν οι πολλοί. Μου λείπει η φυσική επαφή με τους ανθρώπους στις γειτονιές και προσπαθώ να την αναπληρώσω με την τεχνολογία. Όμως, ο χρόνος δεν περισσεύει ούτε τώρα.

Δεν είναι μόνο η άσκοπη μετακίνηση που μας βάζει σε κίνδυνο, αλλά και η άσκοπη αδράνεια του μυαλού. Δεν μπορούμε να μην σκεφτόμαστε πόσο λάθος είναι η υποβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Κι επειδή ήδη η πανδημία του κορωνοϊού γίνεται ξανά κρίση για τους οικονομικά ευάλωτους, από τώρα σκεφτόμαστε πώς θα επανέλθουμε δριμύτερα στο σχέδιο ενίσχυσης της δημόσιας υγείας. Θα τα ξαναπούμε εκ του σύνεγγυς, υγιείς και δυνατότεροι. Έως τότε, μένουμε σπίτια μας, που είναι όχι οχυρά, αλλά κύτταρα ζωής.

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Καρφίτσα” και τον δημοσιογράφο Γιώργο Νεοχωρίτη


Oι κυβερνώντες ακούν την κραυγή αγωνίας από τη Β’ΜΕΘ του Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης «Γ.ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ»;

Στην Ιρλανδία η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι εντάσσει τις ιδιωτικές κλινικές στο δημόσιο σύστημα της χώρας για όσο διαρκέσει η κρίση πανδημίας. Περί τα 2.000 κρεβάτια, εννέα εργαστήρια και χιλιάδες προσωπικού εγγράφονται στο δημόσιο σύστημα, όπως ανακοίνωσε ο Ιρλανδός πρωθυπουργός.

Στην Ελλάδα η κυβέρνηση μοιράζει χρήμα στις ιδιωτικές κλινικές και χειροκρότημα στα δημόσια νοσοκομεία. Απ’ όλη τη χώρα ακούγονται ολοένα και περισσότερες κραυγές αγωνίας. Στη Β’ ΜΕΘ του νοσοκομείου «ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ» της Θεσσαλονίκης ο διευθυντής και το προσωπικό μιλούν για δραματική κατάσταση, εξαιτίας των σοβαρών ελλείψεων σε μέσα προστασίας, ακόμη και μάσκες. Και κάνουν έκκληση προς όποιον μπορεί να βοηθήσει.

Τα ωραία μεγάλα λόγια δεν αρκούν. Ας αφήσουν οι κυβερνώντες τις ιδεοληψίες τους κι ας στηρίξουν ουσιαστικά το ΕΣΥ. Δεν αρκεί να ντύσουμε -όπως λένε κάποιοι- την Ελλάδα στα γαλανόλευκα για να υπάρχει εθνική ομοψυχία. Αυτή τη δύσκολη ώρα χρειάζεται να «ντύσουμε» και να θωρακίσουμε γιατρούς και νοσηλευτές με στολές, μάσκες και ό,τι άλλο ειδικό μέσο προστασίας χρειάζονται επειγόντως, για να δώσουν τον αγώνα στις ΜΕΘ, να κρατηθεί το ηθικό όλων ψηλά, να σωθούν ζωές.

Δεν θα μείνουμε αναίσθητοι

Άρθρο στο Speedynews.gr

Τα περιοριστικά μέτρα μετακίνησης για την αποφυγή διασποράς του κορoνοϊού έχουν αλλάξει και συνεχίζουν να μεταβάλουν δραματικά την καθημερινότητά μας. Οι περισσότεροι αναζητούμε διαφυγή στο διαδίκτυο, εκεί όπου συγκεντρώνεται πλέον η συντριπτική πλειοψηφία του ενδιαφέροντος και μπορεί να εκτονώνεται εξ αποστάσεως-για πόσο άραγε- η ανάγκη για κοινωνική επαφή. Η επιθυμία της εξόδου και της συνάντησης.

Νέες κοινότητες, νέα διάσταση της δημόσιας σφαίρας. Στο Facebook, το Instagram, το Netflix, τις διαδικτυακές εκδόσεις των μεγάλων εφημερίδων, τα ειδησεογραφικά σάιτ, το Youtube και σε πλήθος άλλων εφαρμογών, από  γυμναστική μέχρι ηλεκτρονικά  ημερολόγια, ο κόσμος κοιμάται και ξυπνά δικτυωμένος. Από μακριά, με μόνη επαφή αυτή του δαχτύλου στην οθόνη της συσκευής.

Η αναγκαιότητα της παραμονής στο σπίτι δεν αμφισβητείται. Είναι η άμυνα απέναντι στον κορoνοϊό, μιας και το κράτος δεν φαίνεται να κόπτεται ιδιαίτερα για την αντεπίθεσή μας, που είναι τα τεστ ανίχνευσης του ιού. Δεν γνωρίζουμε πόσο θα διαρκέσει όλο αυτό. Αλλά, έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι θα αφήσει σημάδι στο σώμα της κοινωνίας. Ακόμη και στα δικά μας.  Τα κιλά προστίθενται, οι θερμίδες δεν χρειάζονται γιατί δεν καίγονται, τα κορμιά παχαίνουν, οι αισθήσεις αδυνατίζουν…Όσο απαγορεύεται να αγγίζεις, τόσο η αφή θα ξεθωριάζει. Ποτέ άλλοτε στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν βρεθήκαμε τόσο μαζικά αποκομμένοι απ’ όλα εκείνα τα στοιχεία που μας ξεχωρίζουν ως ανθρώπους. Τη φυσική επαφή με τον δίπλα, τον συγκαθιστό χορό. Μοιάζει σαν ειρωνεία το γεγονός ότι ο κορoνοϊός χτυπά πραγματικά τις αισθήσεις της γεύσης και της όσφρησης. Παροδική η απώλεια, αν κάποιος βγει αλώβητος από αυτή την αναμέτρηση.
Η επόμενη μέρα, μετά από αυτή την μάχη,  δεν θα μας βρει αναίσθητους. Ο αγώνας για μια καλύτερη κοινωνία θα περάσει ξανά μέσα από την αναζήτηση της επαφή μας με τον άλλον. Αυτήν που μας στήριξε στα πιο δύσκολα και μας έκανε συνανθρώπους. Δηλαδή, πραγματικούς ανθρώπους.

Μέριμνα για τα εγκλωβισμένα ελληνικά φορτηγά στα σύνορα Ιράκ -Τουρκίας – Ενίσχυση επαγγελματικών οδηγών φορτηγών- Κορωνοϊός. Ερώτηση Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ

Δώρα Αυγέρη, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β΄ Θεσσαλονίκης, Αν. Τομεάρχης Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης)

Δελτίο Τύπου

Να ληφθεί μέριμνα για τα ελληνικά φορτηγά που βρίσκονται εγκλωβισμένα στα σύνορα Ιράκ -Τουρκίας

Να ενισχυθούν οι επαγγελματίες οδηγοί φορτηγών που πλήττονται από την κρίση του κορωνοϊού

Ερώτηση Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ

Σε πλήρες αδιέξοδο βρίσκονται Έλληνες οδηγοί – ιδιοκτήτες φορτηγών και οι οικογένειές τους, οι οποίοι είχαν εγκλωβιστεί στο Ιράκ, ύστερα από την απόφαση της Τουρκίας να κλείσει τα σύνορά της στα τέλη Φεβρουαρίου.

Το πρόβλημα των οδηγών αναδεικνύει ερώτηση 24 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, με πρωτοβουλία της Δώρας Αυγέρη, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β’ Θεσσαλονίκης και Αν. Τομεάρχη Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης).

Οι οδηγοί, οι περισσότεροι εκ των οποίων κατάγονται από τη Βόρεια Ελλάδα, παρέμειναν επί 25 μέρες στα σύνορα του Ιράκ με την Τουρκία και έχουν πλέον επιστρέψει μετά από συντονισμένες προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης.

Όμως, η περιπέτειά τους δεν έχει τελειώσει, καθώς τα φορτηγά τους, το κύριο μέσο και εργαλείο βιοπορισμού των οικογενειών τους, εξακολουθούν να βρίσκονται εκτός ελληνικού εδάφους, χωρίς κανείς να εγγυάται πότε και υπό ποιες συνθήκες θα είναι εφικτή η επιστροφή τους.

Οι οδηγοί, που βρίσκονται σε καθεστώς προληπτικής καραντίνας, για την προστασία των ίδιων, των οικογενειών τους και της δημόσιας υγείας, δεν έχουν πλέον καμία πηγή εισοδήματος, ενώ όλες οι φορολογικές και δανειακές τους υποχρεώσεις παραμένουν ενεργές.

Αν και βίωσαν τις συνέπειες της κρίσης του κορωνοϊού αρκετές μέρες πριν τη λήψη των πρώτων μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας στη χώρα μας, εξακολουθούν να μην έχουν βοήθεια από πουθενά, καθώς ο κλάδος τους δεν συμπεριλαμβάνεται προς το παρόν στα ευεργετικά μέτρα της κυβέρνησης.

Με την ερώτησή τους οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ καλούν τα Υπουργεία Εξωτερικών και Υποδομών και Μεταφορών να μεριμνήσουν για τον επαναπατρισμό των φορτηγών, αλλά και να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την οικονομική ενίσχυση του κλάδου των επαγγελματιών-οδηγών, που πλήττεται ιδιαίτερα από την κρίση.

Αναλυτικά το κείμενο της ερώτησης:

Αθήνα, 24 Μαρτίου 2020

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Εξωτερικών

Υποδομών και Μεταφορών

ΘΕΜΑ: Επαναπατρισμός 13 ελληνόκτητων φορτηγών που βρίσκονται εγκλωβισμένα στα σύνορα Ιράκ-Τουρκίας

Ενίσχυση κλάδου επαγγελματιών οδηγών φορτηγών

Από τον Σεπτέμβριο του 2019, Έλληνες οδηγοί – ιδιοκτήτες φορτηγών, κυρίως με έδρα τη Βόρεια Ελλάδα, πραγματοποιούν δρομολόγια μεταφοράς εμπορευμάτων με προορισμό το Ιράκ και πιο συγκριμένα το Erbil (πρωτεύουσα του ιρακινού Κουρδιστάν κοντά στα σύνορα με την Τουρκία). Όπως είναι αντιληπτό, πρόκειται για ένα δρομολόγιο με ιδιαίτερες απαιτήσεις και δυσκολίες, που ωστόσο έχουν φέρει σε πέρας με ασφάλεια και συνέπεια καθ’ όλο αυτό το χρονικό διάστημα.

Ωστόσο, στις 20 Φεβρουαρίου 2020, 13 Έλληνες οδηγοί – ιδιοκτήτες, λίγες μέρες μετά την παράδοση των φορτίων, βρέθηκαν αντιμέτωποι με το κλείσιμο των συνόρων της Τουρκίας με το Ιράκ. Οι τουρκικές αρχές αρνούνται την διέλευση των ελληνικών, αλλά και άλλων ευρωπαϊκών φορτηγών, λόγω του κορωνοϊού.

Ο εγκλωβισμός των Ελλήνων οδηγών στα σύνορα Τουρκίας – Ιράκ διήρκεσε σχεδόν ένα μήνα, ενώ ο επαναπατρισμός των ίδιων, χωρίς τα φορτηγά τους, έλαβε χώρα μόλις στις 20 Μαρτίου, δηλαδή την περασμένη Παρασκευή. Χαρακτηριστικά είναι τα όσα περιγράφει ο Αλέξανδρος Ομιλιάδης από την Αλιστράτη Σερρών, ένας εκ των οδηγών για την κατάσταση που βίωσαν: «Ήμασταν 13 ελληνικά φορτηγά, 29 λιβανέζικα, ένα γεωργιανό και ένα βουλγάρικο. Περάσαμε δύσκολα. Είχαμε όμως ομοφωνία, καλή επικοινωνία και ήμασταν ενωμένοι. Μεταφέραμε μεγάλες σιδηροκατασκευές από την Ελλάδα στο Ιράκ. Μπήκαμε στο Ιράκ στις 23 Φεβρουαρίου και την επομένη ημέρα μάθαμε πως οι Τούρκοι έκλεισαν τα σύνορα με το Ιράκ λόγω του κορωνοϊού. Από εκεί ξεκίνησε η περιπέτεια μας» («Οδηγοί φορτηγών στο Ιράκ: Η κινηματογραφική επιστροφή, το «ευχαριστώ» και το παράπονο», 20.3.2020 σε https://www.ethnos.gr/ellada/95293_odigoi-fortigon-sto-irak-i-kinimatografiki-epistrofi-eyharisto-kai-parapono).

Οι 13 οδηγοί – ιδιοκτήτες, μετά την πολυήμερη ταλαιπωρία τους, βρίσκονται πλέον στην Ελλάδα,  σε καθεστώς προληπτικής καραντίνας, για την προστασία των ιδίων, των οικογενειών τους, αλλά και της δημόσιας υγείας.

Η επιστροφή τους, όμως, στην πατρίδα δεν σήμανε το τέλος των προβλημάτων και της αγωνίας τους, καθώς τα φορτηγά τους παραμένουν αποκλεισμένα -για άγνωστο χρονικό διάστημα- στο Ιράκ.

Τα φορτηγά -τα οποία βρίσκονται προσωρινά σε  χώρο στάθμευσης της εταιρείας στην οποία παραδόθηκαν- δεν αποτελούν απλά και μόνο ένα εκτεθειμένο σε κινδύνους περιουσιακό στοιχείο. Αποτελούν το κύριο μέσο και εργαλείο βιοπορισμού των ιδίων και των οικογενειών τους.

Τα φορτηγά εξακολουθούν να βρίσκονται εκτός ελληνικού εδάφους, σε τρίτη χώρα,  χωρίς κανείς να εγγυάται πότε και υπό ποιες συνθήκες θα είναι εφικτή η επιστροφή τους στους ιδιοκτήτες τους προς χρήση.

Οι οδηγοί δεν έχουν πλέον καμία πηγή εισοδήματος, ενώ την ίδια στιγμή όλες οι φορολογικές και δανειακές τους υποχρεώσεις παραμένουν ενεργές.

Πρωταρχικό και κύριο αίτημα της ΟΦΑΕ (ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΦΟΡΤΗΓΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΙΕΘΝΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ), αλλά και των ίδιων των οδηγών είναι να συμπεριληφθούν στα ευεργετικά μέτρα της κυβέρνησης για τους επαγγελματίες που επλήγησαν από τον κορωνοϊό, σε μια περίοδο μεγάλης αβεβαιότητας και αδυναμίας εξασφάλισης του μεροκάματου.

Επειδή, η προστασία της περιουσίας, ιδίως κάτω από έκτακτες συνθήκες, είναι υποχρέωση της Πολιτείας.

Επειδή, ο κλάδος των επαγγελματιών μεταφορέων εργάζεται άοκνα και υπό αντίξοες συνθήκες για την προμήθεια και ανεφοδιασμό όλων των  τομέων παραγωγής,  επιχειρήσεων κλπ.

Επειδή,  η μεταφορά αγαθών σε νοσοκομεία, φαρμακεία, αλυσίδες σουπερ μάρκετ και άλλα επιτυγχάνεται χάρη στην εργασία των επαγγελματιών οδηγών – μεταφορέων.

Επειδή, αντίκειται στην αρχή της ίσης μεταχείρισης η εξαίρεση από τα οικονομικά μέτρα προστασίας  και ενίσχυσης των πληγέντων, ενός κλάδου, όπως αυτού των  επαγγελματιών – οδηγών, οι οποίοι δοκιμάζονται οικονομικά και βλέπουν τις περιουσίες τους να χάνονται.

Ερωτώνται οι κ.κ. υπουργοί:

Τι μέτρα προτίθενται να λάβουν για τον έγκαιρο επαναπατρισμό των φορτηγών που έχουν παραμείνει σε ξένο έδαφος, καθώς και με ποιο τρόπο θα ενισχυθεί οικονομικά ο κλάδος των επαγγελματιών – οδηγών που πλήττεται καίρια.

Οι ερωτώντες βουλευτές

Αυγέρη Θεοδώρα (Δώρα)

Αμανατίδης Ιωάννης

Αυλωνίτης Αλέξανδρος – Χρήστος

Γιαννούλης Χρήστος

Γκιόλας Ιωάννης

Ηγουμενίδης Νικόλαος

Καρασαρλίδου Ευφροσύνη

Κασιμάτη Ειρήνη

Καφαντάρη Χαρά

Μάλαμα Κυριακή

Μάρκου Κωνσταντίνος

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Ξενογιαννακοπούλου Μαριλίζα

Παπανάτσιου Αικατερίνη

Πέρκα Θεοπίστη

Πούλου Παναγιώτα

Ραγκούσης Ιωάννης

Σαρακιώτης Ιωάννης

Σκουρολιάκος Παναγιώτης

Τζάκρη Θεοδώρα

Τριανταφυλλίδης Αλέξανδρος

Φάμελλος Σωκράτης

Χρηστίδου Ραλλία

Ψυχογιός Γεώργιος